Στην ΔΕΘ παρακολουθώντας τον Αλέξη Τσίπρα και τον Κυριάκο Μητσοτάκη ακούσαμε δύο διαφορετικούς κόσμους για το πώς θα αναπτυχθεί η Ελλάδα.

Από την μία ο Αλέξης Τσίπρας υπερασπίστηκε την πολιτική που υλοποιεί και στηρίζεται στον κρατισμό και τα επιδόματα. Παρουσίασε μια πολιτική που στηρίζεται ότι όλα ελέγχονται από το κράτος, υπερφορολογούνται τα μικρομεσαία και μεσαία εισοδήματα με υψηλούς φορολογικούς συντελεστές και εισφορές και τιμωρείται η ιδιοκτησία και η επιτυχία. Μέσω αυτών επιτυγχάνονται υψηλά πλεονάσματα που μέρος αυτών χρησιμοποιείται για τοποθέτηση ημετέρων στο δημόσιο και μέρος αυτών στην επιστροφή με επιδόματα μέρους των χρημάτων που έχουν αφαιρεθεί από την οικονομία.

Έτσι δίνεται ένα διπλό μήνυμα, που παρατηρείται σε όσες χώρες ακολουθήθηκε αριστερή πολιτική. Όποιος είναι κοντά στο κράτος πατερούλη και την κυβέρνηση θα κερδίζει γιατί θα ανήκει στους ημέτερους και όποιος είναι εξαθλιωμένος θα παίρνει επίδομα, χωρίς καμία ελπίδα να βελτιώσει τη ζωή του, αλλά απλώς να διαχειρίζεται την απελπισία του. Μάλιστα η υπερφορολόγηση έχει και στρατηγικό στόχο γιατί όσο περισσότεροι εξαθλιώνονται, τόσο θα έχουν την ανάγκη του κράτους είτε με τον διορισμό ως ημέτεροι είτε με το επίδομα.

Από την άλλη πλευρά ο Κυριάκος Μητσοτάκης υπερασπίστηκε την πολιτική που δίνει κίνητρα και επιβραβεύει την δημιουργία. Μειώνει τους φορολογικούς συντελεστές και τις ασφαλιστικές εισφορές και δίνει κίνητρο στον Έλληνα να δημιουργήσει. Είναι η πολιτική που επιθυμεί το κράτος να παρεμβαίνει λίγο και να υπάρχει χώρος στην ιδιωτική πρωτοβουλία για να δημιουργηθούν δουλειές. Είναι η πολιτική που θεωρεί ότι το καλύτερο επίδομα είναι η δουλειά για τον Έλληνα. Και πράγματι εάν εξαιρέσουμε την κατηγορία των συνανθρώπων μας που λόγω φυσικής αδυναμίας δεν μπορούν να εργασθούν και πρέπει να βοηθούνται με επίδομα όλοι οι άλλοι επιθυμούν να δουλέψουν. Η πολιτική αυτή επιβραβεύοντας την δημιουργία δεν θέλει πολίτες υποταγμένους στο κράτος. Θέλει πολίτες που θα αυξάνουν το επίπεδο ζωής τους, αυξάνοντας την πίτα και παρασύροντας σε μια καλύτερη ζωή το σύνολο των συμπολιτών μας δίνοντας εργασία και μισθούς.

Είναι δύο διαφορετικοί κόσμοι, ο κόσμος της επιδότησης της εξαθλίωσης και ο κόσμος της επιβράβευσης της δημιουργίας, όπου το καλύτερο επίδομα θα είναι η εργασία. Διαλέξτε 

O Θάνος Πλεύρης είναι τ. Βουλευτής Α Αθηνών ΝΔ, μέλος ΠΕ ΝΔ, Δικηγόρος ΔΝ LLM